JBN Maharashtra

आजकाल आपल्या रोजच्या आहारात साखरेचे (Added Sugar) प्रमाण खूप वाढले आहे. चहा, कॉफी, मिठाई, बिस्किटे, केक, कोल्ड ड्रिंक्स आणि अनेक पॅकबंद अन्नपदार्थांमध्ये साखरेचा मोठ्या प्रमाणावर वापर केला जातो. जर एखाद्या व्यक्तीने सलग 30 दिवस म्हणजेच 1 महिना साखर न खाण्याचा किंवा तिचे प्रमाण अत्यंत कमी करण्याचा निर्णय घेतला, तर शरीरात अनेक सकारात्मक बदल दिसून येतात. सुरुवातीच्या काही दिवसांत गोड खाण्याची तीव्र इच्छा (Sugar Cravings) होऊ शकते, परंतु हळूहळू शरीर या बदलाशी जुळवून घेते. 1 महिना साखर सोडल्यास शरीरावर काय परिणाम होतात, ते खालीलप्रमाणे: Effects Of Quitting Sugar On Body : 1 महिना साखर सोडण्याचे प्रमुख फायदेगोड खाण्याची सवय कमी होते : सुरुवातीचे काही दिवस वारंवार गोड खावेसे वाटू शकते. परंतु हळूहळू शरीराला कमी साखरेची सवय होते. यानंतर फळांसारखे नैसर्गिक गोड पदार्थही पूर्वीपेक्षा जास्त गोड आणि चवदार वाटू लागतात. वजन कमी होण्यास मदत : गोड पदार्थांमध्ये कॅलरीजचे प्रमाण खूप जास्त असते. कोल्ड ड्रिंक्स, मिठाई, बेकरी प्रॉडक्ट्स आणि साखरेचे पेय बंद केल्याने शरीरात जाणाऱ्या अतिरिक्त कॅलरीज थांबतात, ज्यामुळे वजन वेगाने कमी होण्यास मदत होते. दिवसभर टिकून राहणारी ऊर्जा : जास्त गोड खाल्ल्यानंतर शरीरात अचानक एनर्जी वाढल्यासारखी वाटते, पण थोड्याच वेळात रक्तातील साखर वेगाने खाली येते आणि थकवा जाणवतो. साखर बंद केल्याने रक्तातील साखरेची पातळी स्थिर राहते आणि दिवसभर उत्साह टिकून राहतो. दातांचे आरोग्य सुधारते : साखरेमुळे तोंडात घातक बॅक्टेरिया वाढतात, जे आम्ल (Acid) तयार करून दातांना कीड (Cavity) लावतात. 1 महिना साखर बंद केल्याने दातांचे आरोग्य उत्तम राहते. त्वचेमध्ये सुधारणा आणि पिंपल्स कमी : जास्त साखरेच्या सेवनामुळे शरीरात दाह (Inflammation) वाढतो, ज्यामुळे चेहऱ्यावर पिंपल्स येतात. साखर सोडल्याने त्वचा अधिक ताजी आणि चमकदार दिसू लागते. आहाराच्या उत्तम सवयी : 1 महिना साखर न खाल्ल्याने आपल्याला कळून येते की आपण रोज किती अनावश्यक गोड खात होतो. यामुळे पॅकबंद पदार्थांवरील ‘Added Sugar’ चे लेबल वाचण्याची आणि संतुलित आहार घेण्याची चांगली सवय लागते. जर तुम्हाला मधुमेह (Diabetes) किंवा इतर आरोग्य समस्या असतील, तर आहारात असा कोणताही मोठा बदल करण्यापूर्वी डॉक्टरांचा सल्ला नक्की घ्या.🩺आरोग्य हीच खरी संपत्ती!

गरुड विद्यालय व कनिष्ठ महाविद्यालयाचे प्राचार्य आर एस चौधरी यांना निरोप धी.शेंदुर्णी से.एज्यु.को-ऑप सोसायटी संचलित,आ.ग.र.गरुड माध्यमिक व कनिष्ठ महाविद्यालय शेंदुर्णी येथे विद्यालय व कनिष्ठ महाविद्यालयाचे प्राचार्य आर एस चौधरी यांच्या शेंदुर्णी एज्युकेशन सोसायटीतील प्रदीर्घ अशा सेवेनंतर वयो काल मर्यादे नुसार सरांना सेवापूर्तीनिमित्त निरोप देण्यात आला.याप्रसंगी कार्यक्रमाच्या अध्यक्षस्थानी संस्थेचे सचिव काकासो.सागरमलजी जैन यांच्या समवेत संस्थेचे सहसचिव दादासो यु यु पाटील, शेंदुर्णी शहराचे प्रथम नागरिक गोविंद जी अग्रवाल,माजी शिक्षक आमदार सुधीरजी तांबे,प्रमुख व्याख्याते माजी शिक्षणाधिकारी निळकंठजी गायकवाड,युवा नेतृत्व भैय्यासाहेब स्नेहदीपजी गरुड,ज.जि.माध्य. शिक्षक पतपेढीचे माजी अध्यक्ष एस.डी भिरुड, महिला संचालिका उज्वलाताई काशीद,ज.जि माध्यमिक पतपेढी माजी अध्यक्ष संभाजी पाटील मार्गदर्शक जुक्टो संघटना बापूसो.सुनील गरुड वस्तीगृह सचिव गो.गो.सूर्यवंशी , ज जि माध्यमिक पतपेढी माजी अध्यक्ष आर एच बाविस्कर, अध्यक्ष मुख्याध्यापक संघ जळगांव गोपाल पाटील,जि प्रे सो चेअरमन दगडू विष्णू पाटील, शेदुणी संस्थेचे सह सचिव यु यु पाटील चेअमन वस्तीगृह किशोर मानसिंग पाटील, शेंदुणी संस्था संचालक विजयराव ज्ञानदेवराव गरुड जिल्हा मुख्याध्यापक संघ सचिव आर ए पाटील मुख्याध्यापक जामनेर तालुका अध्यक्ष प्रमोद खलसे, माजी उपसभापती सुधाकर अण्णा बारी माजी पचायत सदस्य डाॅ किरण सुर्यवंशी, प्रदिप धनगर, प्राचार्य संजय भोळे, एस के पाटील जुक्टो संघना जळगांव शैलेश राणे, ए ए पटेल, जैन चाॅरिटीजचे व्यवस्थापक विनोद सिंह राजपूत, ज जि माध्यमिक पतपेढी संचालक सिध्देश्र्वर वाघुळदे, जे पी सपकाळ, जावळेसर, भावेश अहिरवार, आबा पाटील, नाईक सर आरिफ सर या मान्यवरांसह अनेक मान्यवर व्यास मंचावर उपस्थित होते.प्रथमतः कार्यक्रमाचे प्रास्ताविक किमान कौशल्य विभागाचे प्रमुख शैलेंद्र शेळके यांनी प्रास्ताविकात चौधरी सरांच्या जीवन प्रवासाबद्दल माहिती कथन करत.सरांचे वडील प्राथमिक शिक्षक होते तर पाचवीत असतानाच पितृछत्र हरपल्याने संघर्षमय जीवन जगत असताना त्यांच्या मातोश्री अंजनाबाई या नाचनखेडा गावात सतत दहा वर्ष वि. का. सोसा. संचालिका म्हणून कार्यरत असल्याचं त्यांनी सांगितलं शेंदुर्णी संस्थेत 1991 पासून तर आजतागायत 34 वर्ष 7 महिने एवढा मोठा कालावधी शिक्षक, पर्यवेक्षक, उप मुख्याध्यापक प्राचार्य कमऀचारी प्रतिनिधि,इथपर्यंत इमाने इतबारे सरांनी पार पाडला.विद्यार्थी हित कर्तव्य म्हणजे राज्य पातळी ते राष्ट्रीय पातळीपर्यंत सरांचे विद्यार्थी खेळामध्ये चमकलेत. त्यांच्या धर्मपत्नी चित्राताई तसेच मुलगा दिनेश व मुलगी प्रियंका या आपल्या कुटुंबाला वेळ देत त्यांनी सामाजिक कार्य तसेच शिक्षक संघटनांच्या माध्यमातून शिक्षकांवर होणाऱ्या अन्यायाला वाचा फोडण्याचे काम सरांनी केले.तसेच समाजाशी एकरूप होऊन सामाजिक बांधिलकी त्यांनी जोपासल्याचे प्रास्ताविकातून शेळके सरांनी व्यक्त केले.तद्नंतर,बऱ्याच मान्यवरांनी सरांच्या जीवनकार्याची यशोगाथा सांगितली त्यात,गोविंदजी अग्रवाल,निळकंठजी गायकवाड,सुधीरजी तांबे,संभाजी पाटील, सुनिल गरड, यु यु दादा पाटील या मान्यवरांसह विद्यार्थी मनोगतात भाग्यश्री नाईक,अथर्व पाटील यांनी सरांच्या आठवणींना उजाळा दिला.तसेच सत्कारार्थी मनोगतात सरांनी देखील आपल्या भावनांच्या वाटा मोकळ्या करत आपल्यावर प्रेम करणाऱ्या प्रेमी जणांचे तसेच संस्थेचे श्रद्धास्थान आचार्य बापूसाहेब गजाननराव गरुड अण्णासाहेब भास्करराव गरुड, तसेच दादासाहेब संजय रावजी गरुड व संस्था यांच्या ऋणात राहून मी सदैव संस्थेच्या हित जोपासण्यासाठी तत्पर असल्याचं त्यांनी यावेळी नमूद केले. तद्नंतर अध्यक्षीय मनोगतात शेंदुणी संस्थेचे सचिव काकासो.सागरमल जैन यांनी देखील आपले भावनिक विचार मांडले, प्रमुख उपस्थित मान्यवरांसह उपनगराध्यक्ष शरद बारी,नगरसेवक शांताराम बापू गुजर,टी.जे पाटील, नगरसेविकापती सुनील शिनकर माजी सरपंच नाचणखेडे हर्षल पाटील,सरपंच कैलास पाटील राजेंद्र पाटील सोयब पटेल अरुण कुलकर्णी, संजय गोतमारे,राजेद्र चौधरी, सुनिल चौधरी,,,एन ओ पाटील,सर,सुनंदाताई,बडोला हायस्कूल मुख्याध्यापिका श्रीमती पी एन पाटील,जुक्टो संघटनेचे शैलेश राणे,जे पी सपकाळे,व्ही के चौधरी,एस एस पाटील, एस टी पाटील, पी पी पाटील,एस के पाटील, पी आर गरुड, पी एल पाटील, राठी बापू, एस टी चिचोले,एस आर निकम, ए व्ही पाटील,पत्रकार विलास अहिरे, पंडित सर,एस टी पाटील,संगमनेर येथील महेश दिघे या मान्यवरांसह आप्तेष्ट नातेवाईक व इतर मित्र परिवार तसेच संस्थेतील आजी-माजी मुख्याध्यापक,महाविद्यालयाचे प्राचार्य, संजय भोळे,उप प्राचार्य,श्याम साळुंखे, कनिष्ठ महाविद्यालयाचे उप प्राचार्य बी एम कुमावत, पर्यवेक्षक जे.एस.जुबंळे, विनोद पाटील इत्यादी मान्यवर उपस्थित होते.सरांना सेवापूर्तीच्या शुभेच्छा दादासाहेब संजयरावजी गरुड तसेच भाऊसो.दीपक जी गरुड व इतर पत्रकार बांधव, शिक्षक आमदारकिशोरजी दराडे, ग स सोसायटी अध्यक्ष अजबसिंग पाटील या मान्यवरांनी दूरध्वनीवरून शुभेच्छा कळविल्याचे समजले.कार्यक्रमाचे सूत्रसंचालन पी.जी. पाटील यांनी केले तर आभार पी.पी. पाटील यांनी मानले. या कार्यक्रमाच्या यशस्वीतेसाठी शिक्षक शिक्षकेतर कर्मचारी यांनी परिश्रम घेतले

जळगाव ता. जि. जळगावआज जळगाव तालुक्यातील वसंतवाडी येथे महाराष्ट्र राज्य ग्रामीण जीवनोन्नती अभियानांतर्गत पद्मालय महीला प्रभाग संघातील म्हसावद बोरणार प्रभागातील श्री स्वामी समर्थ ग्रामसंघ वसंतवाडी यांच्या माध्यमातून चार लाख रुपये समुदाय गुंतवणूक निधी व्यवसायासाठी बचत गटांना वाटप करण्यात आला होता त्या बचतगटाच्या महिलांनी वसंतवाडी व जळके बस स्थानक याठिकाणी शॉपिंगगाळे भाडेतत्त्वावर घेऊन आपल्या व्यवसायाला आज जळगाव जिल्हा परिषदेच्या मुख्य कार्यकारी अधिकारी श्रीमती मिनल करणवाल यांच्या हस्ते फित कापुन सुरुवात केली. यात आदर्श समुहातुन सौ. सोनाली नरेंद्र पाटील यांना चहा फरसाण उपहारगृहासाठी, शिवकृपा समुहातील सौ. सोनाली लक्ष्मण पाटील यांना पाणी पुरी स्टॉलसाठी, आदर्श समुहातील सौ. अनिता धनराज पाटील साडी विक्री सेंटरसाठी, उडान स्वयंसहाय्यता समुहातील सौ. कविता सोनवणे यांना शिवणकामसाठी तर सत्यमेव जयते समुहातील सौ. सरला संजय दांडगे फुटवेअर विक्री अशा वेगवेगळ्या व्यवसायासाठी प्रत्येकी पन्नास हजार रुपये उपजीविकेसाठी निधी प्राप्त करून देण्यात आल्याची माहिती रविंद्र सुर्यवंशी महाराष्ट्र राज्य ग्रामीण जीवनोन्नती अभियान तालुका व्यवस्थापक यांनी दिली. यावेळी जळगाव जिल्हा ग्रामीण विकास यंत्रणेचे प्रकल्प संचालक राजु लोखंडे, जळगाव पंचायत समितीचे गटविकास अधिकारी सरला पाटील, प्रभाग समन्वयक जळगाव दिनेश न्हाळदे, स्वप्नील पाटील पंचायत समिती जळगाव, सरुबाई जाधव वावडदा, कल्पना ठोंबरे विटनेर, विद्या पाटील पाथरी, मालुबाई पाटील वसंतवाडी, मोनिका पाटील जळके, रपेशा पाटील वडली या सर्व C.R.P. तसेच साधना सपके वसंतवाडी बॅक सखी, मनिषा पाटील वडली पशुसखी, वैशाली घाडगे विटनेर पशुसखी, विजया पाटील वावडदा कृषी सखी, तसेच जळगाव जिल्हा दुध संघाचे संचालक रमेश पाटील, जळगाव जिल्हा शिवसेना (शिंदे गट) शेतकरी संघटनेचे उपाध्यक्ष पि.के. पाटील, वसंतवाडी सरपंच विनोद पाटील, ग्रामसेवक बबन वाघ, सामाजिक कार्यकर्ते दिपक पाटील व मोठ्या संख्येने बचत गट महीला व गावातील नागरिक उपस्थित होते.

शेंदुर्णीजवळ टायर फुटल्याने वाहनावरील नियंत्रण सुटल्याची प्राथमिक माहिती; पोषण आहाराच्या गोण्यांसह हमाल रस्त्यावर फेकले गेल्याचे वृत्त जामनेर : जामनेर-पहूर मार्गावर शेंदुर्णीजवळ मंगळवार, दि. १५ सप्टेंबर २०२६ रोजी शालेय पोषण आहाराचे साहित्य घेऊन जाणाऱ्या ४०७ टेम्पोचा भीषण अपघात झाला. या दुर्घटनेत वाहनासोबत असलेल्या दोन हमालांचा जागीच मृत्यू झाल्याचे प्राथमिक वृत्त आहे. अपघातानंतर परिसरात काही काळ गोंधळाचे वातावरण निर्माण झाले होते. मिळालेल्या प्राथमिक माहितीनुसार, संबंधित ४०७ टेम्पोमध्ये शालेय पोषण आहाराच्या गोण्या भरून नेण्यात येत होत्या. शेंदुर्णीजवळ वाहनाचा टायर अचानक फुटल्याने चालकाचे वाहनावरील नियंत्रण सुटल्याचे सांगण्यात येत आहे. त्यानंतर टेम्पो रस्त्यावर उलटला. अपघाताची तीव्रता एवढी होती की वाहनातील पोषण आहाराच्या गोण्यांसह दोन हमाल बाहेर फेकले गेल्याची माहिती समोर आली आहे. या दुर्घटनेत दोघांचा जागीच मृत्यू झाल्याचे सांगण्यात येत आहे. मात्र, अपघाताचे नेमके कारण, मृतांची ओळख आणि इतर तपशीलांची अधिकृत माहिती पोलिसांच्या पंचनामा व तपासानंतरच स्पष्ट होणार आहे. गोण्यांवर बसून प्रवास केल्याची माहिती अपघातानंतर सर्वाधिक गंभीर बाब समोर आली ती म्हणजे वाहनातील दोन हमाल पोषण आहाराच्या गोण्यांवर बसून प्रवास करत असल्याची माहिती. मालवाहू वाहनामध्ये कामगारांना अशा प्रकारे बसवून नेण्यात आले होते का, याचा तपास होणे आवश्यक आहे. जर तपासामध्ये हमालांना मालाच्या गोण्यांवर बसवून नेल्याचे स्पष्ट झाले, तर त्यांच्या सुरक्षिततेबाबत गंभीर प्रश्न निर्माण होऊ शकतो. मालवाहू वाहनात प्रवास करणाऱ्या व्यक्तींसाठी सुरक्षित व्यवस्था करण्यात आली होती का, त्यांना अधिकृत आसनव्यवस्था होती का आणि वाहतूकदाराकडून सुरक्षेच्या नियमांचे पालन करण्यात आले होते का, याची चौकशी होणे गरजेचे आहे. शासकीय पोषण आहाराच्या वाहतुकीवरही प्रश्नचिन्ह या अपघातामुळे केवळ वाहनचालकाची जबाबदारी नव्हे, तर शालेय पोषण आहाराच्या वाहतुकीची संपूर्ण कार्यपद्धती तपासण्याची गरज निर्माण झाली आहे. संबंधित वाहनातून पोषण आहार नेमका कुठून कुठे पाठविण्यात येत होता, त्यासाठी वाहतूक आदेश कोणी दिला होता, संबंधित वाहनाची नियुक्ती कशा पद्धतीने करण्यात आली होती आणि वाहतूकदाराला कोणत्या अटी व नियम लागू करण्यात आले होते, याची पडताळणी होणे आवश्यक आहे. हा पोषण आहार पाचोरा येथून पाठविण्यात आल्याची प्राथमिक माहिती आहे. त्यामुळे माल कुठून उचलण्यात आला, कोणत्या शाळा किंवा वितरण केंद्रांसाठी तो पाठविण्यात आला होता, मालाचे प्रमाण किती होते आणि त्या वाहतुकीसाठी अधिकृत कागदपत्रे कोणती होती, याचीही चौकशी होण्याची शक्यता आहे. वाहनाच्या कागदपत्रांसह तांत्रिक तपासाची गरज अपघाताचे प्राथमिक कारण टायर फुटणे सांगितले जात असले, तरी टायर फुटण्यामागील नेमके कारण काय होते, याचाही तांत्रिक तपास आवश्यक आहे. वाहनाची यांत्रिक स्थिती, टायरची अवस्था, ब्रेक व इतर यंत्रणा, वाहनाची फिटनेस स्थिती, वाहनावर असलेले वजन आणि वाहनाचा वेग या सर्व बाबी तपासल्यानंतरच अपघातामागील नेमकी कारणे स्पष्ट होऊ शकतील. त्याचबरोबर वाहनाची आरसी, विमा, फिटनेस प्रमाणपत्र, परमिट तसेच चालकाचा परवाना वैध होता का, याचीही तपासणी होणे आवश्यक आहे. वाहनाच्या क्षमतेपेक्षा अधिक माल वाहून नेण्यात आला होता का, याचाही तपास महत्त्वाचा ठरणार आहे. दोन कुटुंबांवर दुःखाचा डोंगर या दुर्घटनेत दोन हमालांचा जीव गेल्याने त्यांच्या कुटुंबीयांवर दुःखाचा डोंगर कोसळला आहे. रोजंदारीवर काम करून कुटुंबाचा उदरनिर्वाह करणाऱ्या या कामगारांचा अशा दुर्घटनेत मृत्यू झाल्याने त्यांच्या कुटुंबाच्या भवितव्याचा प्रश्नही निर्माण झाला आहे. संबंधित कुटुंबांना शासनाकडून किंवा संबंधित यंत्रणेकडून मदत मिळणार का, याकडेही आता लक्ष लागले आहे. वाहतूक सुरक्षेचा मुद्दा ऐरणीवर जामनेर-पहूर मार्गावर घडलेल्या या दुर्घटनेमुळे मालवाहतूक करणाऱ्या वाहनांमध्ये कामगारांच्या सुरक्षिततेचा प्रश्न पुन्हा ऐरणीवर आला आहे. मालवाहू वाहनामध्ये कामगारांना सुरक्षिततेच्या नियमांकडे दुर्लक्ष करून प्रवास करावा लागत असेल, तर भविष्यात अशा दुर्घटना टाळण्यासाठी संबंधित विभागाने कठोर पावले उचलण्याची गरज आहे. दरम्यान, या प्रकरणात पोलिसांकडून पंचनामा व तपासाची प्रक्रिया करण्यात येत असून, अपघाताचे नेमके कारण आणि दुर्घटनेसाठी कोणाची जबाबदारी निश्चित होते, हे तपासानंतरच स्पष्ट होणार आहे.

शेंदुर्णी-पाचोरा | प्रतिनिधी शेंदुर्णी-पाचोरा मार्गावरील सुरू असलेल्या रस्ता रुंदीकरण व बांधकामाच्या कामामुळे नागरिकांच्या सुरक्षिततेचा प्रश्न पुन्हा एकदा ऐरणीवर आला आहे. या मार्गावर यापूर्वी अनेक अपघात झाल्याचा दावा नागरिकांकडून केला जात असून, काही जण गंभीर जखमी झाले, तर काहींना कायमस्वरूपी अपंगत्वाला सामोरे जावे लागल्याचे सांगितले जाते. उपचारासाठी मोठा आर्थिक खर्च झाल्याने अनेक कुटुंबांवर आर्थिक संकट ओढवले आहे. त्यामुळे या मार्गावरील अपघातांची कारणमीमांसा करून सुरक्षिततेच्या उपाययोजना तातडीने करण्याची मागणी जोर धरत आहे. रस्ता बांधकामाच्या कामात कंत्राटदाराची भूमिका महत्त्वाची असली तरी कामावर देखरेख करणारे अभियंते, पर्यवेक्षक आणि संबंधित विभागाची जबाबदारीही तितकीच महत्त्वाची आहे. कंत्राटदाराकडून नियमांचे उल्लंघन होत असेल, तर ते रोखण्यासाठी देखरेख करणारी यंत्रणा काय करीत होती, हा प्रश्न उपस्थित होत आहे. त्यामुळे चौकशी झाल्यास ती केवळ कंत्राटदारापुरती मर्यादित न ठेवता कंत्राटदार, पर्यवेक्षक, अभियंते, संबंधित विभागीय अधिकारी आणि सुरक्षा व्यवस्थेशी संबंधित सर्व स्तरांची भूमिका तपासणे आवश्यक ठरणार आहे. जुन्या पुलांसह संपूर्ण मार्गाचे स्ट्रक्चरल ऑडिट गरजेचेशेंदुर्णी-पाचोरा मार्गावरील गंभीर प्रश्नांपैकी एक म्हणजे जुन्या पुलांची आणि अन्य संरचनांची सद्यस्थिती. नागरिकांच्या म्हणण्यानुसार, मार्गाचे आधुनिकीकरण सुरू असले तरी ब्रिटिशकालीन पूल व जुन्या संरचनांची सध्याची स्थिती, त्यांची वाहतूक क्षमता आणि सुरक्षितता याबाबत पुरेशी माहिती सर्वसामान्यांना उपलब्ध नाही. वाढती वाहतूक आणि वाहनांचा वेग लक्षात घेता या जुन्या पुलांचे स्वतंत्र स्ट्रक्चरल ऑडिट करणे गरजेचे आहे. रस्ता रुंदावणे म्हणजे केवळ सिमेंट किंवा डांबराचा पृष्ठभाग तयार करणे नव्हे. रस्त्याचा पाया, भरावाची मजबुती, डांबरीकरणाचा दर्जा, रस्त्याची उंची-खोली, उतार-चढ, वळणे, पूल, मोऱ्या, पाण्याचा निचरा, साईड पट्टे, रोड मार्किंग आणि वाहतूक सुरक्षेची संपूर्ण व्यवस्था या सर्व बाबींचा एकत्रित विचार करणे आवश्यक आहे. काम सुरू असताना सुरक्षाव्यवस्थेवर प्रश्नचिन्हरस्ता रुंदीकरणाच्या कामादरम्यान अनेक ठिकाणी रस्त्याचे मूळ स्वरूप बदललेले दिसते. काही ठिकाणी खोदकाम, उंच-सखल भाग, अपूर्ण काम किंवा जुन्या व नव्या रस्त्याच्या भागातील फरक वाहनचालकांसाठी अडचणीचा ठरू शकतो. विशेषतः रात्रीच्या वेळी पुरेसे बॅरिकेडिंग, रिफ्लेक्टर, चेतावणी फलक, दिशादर्शक व्यवस्था आणि प्रकाशयोजना नसल्यास अपघाताचा धोका वाढू शकतो. अशा परिस्थितीत वाहनचालकाचा वेग हा अपघातामागील एक घटक असू शकतो; मात्र प्रत्येक अपघाताचे मूळ कारण केवळ वाहनाचा वेग आहे, असे गृहीत धरणे योग्य ठरणार नाही. रस्ता अपूर्ण होता का? अचानक मार्ग बदलला होता का? रस्त्यावर अडथळे होते का? कामाचे साहित्य पडले होते का? रात्री पुरेशी दृश्यता होती का? सूचना फलक आणि बॅरिकेडिंग होते का? या सर्व बाबींची घटनास्थळाच्या परिस्थितीनुसार तपासणी होणे आवश्यक आहे. पाळधी-जळगाव बायपासच्या घटनांनंतर धडा घेण्याची गरजपाळधी-जळगाव बायपासवरील घटनांनंतर रस्ते बांधकामाच्या दर्जासोबतच सुरक्षाव्यवस्थेची जबाबदारीही चर्चेत आली आहे. मोठी दुर्घटना घडल्यानंतर कारवाई करण्यापेक्षा संभाव्य धोके आधीच ओळखून ते दूर करणे ही प्रशासनाची खरी कार्यक्षमता ठरते. त्यामुळे जिल्ह्यातील सुरू असलेल्या रस्ते प्रकल्पांचीही प्रतिबंधात्मक पद्धतीने पाहणी करण्याची आवश्यकता आहे. शेंदुर्णी-पाचोरा मार्गावर आतापर्यंत झालेल्या अपघातांची अधिकृत माहिती संकलित करून अपघातस्थळांचे नकाशीकरण करावे. प्रत्येक ठिकाणी अपघाताची कारणे, रस्त्याची स्थिती, वाहतुकीचे प्रमाण, वळणे, पूल, प्रकाशव्यवस्था आणि कामाची सद्यस्थिती यांचा स्वतंत्र अभ्यास करावा, अशी अपेक्षा व्यक्त होत आहे. कामाची गुणवत्ता आणि कागदपत्रे सार्वजनिक करण्याची मागणीरस्ता बांधकामाच्या मंजूर आराखड्याची प्रत, कामाची मुदत, कामाची प्रगती, गुणवत्ता तपासणीचे अहवाल आणि सुरक्षा मानकांचे पालन याबाबत संबंधित विभागाने पारदर्शक माहिती सार्वजनिक करावी, अशीही नागरिकांची अपेक्षा आहे. कामाच्या ठिकाणी आवश्यक सूचना फलक, बॅरिकेडिंग, रिफ्लेक्टर आणि रात्रीची प्रकाशव्यवस्था आहे का, याची नियमित तपासणी होणे आवश्यक आहे. वाहनचालकांना पुढील रस्त्याची स्थिती स्पष्टपणे दिसेल, अशा पद्धतीने सुरक्षा उपाययोजना करण्यात याव्यात. चौकशी निष्पक्ष आणि तांत्रिक असावीदोषी कोण आहे, हे चौकशीतून स्पष्ट झाले पाहिजे; मात्र चौकशीपूर्वीच कोणालाही दोषी ठरवणे योग्य नाही. तपासात कंत्राटदाराची निष्काळजीपणा, कामातील तांत्रिक त्रुटी, सुरक्षाव्यवस्थेतील कमतरता किंवा संबंधित अधिकाऱ्यांची कसूर आढळल्यास कायद्यानुसार जबाबदारी निश्चित करून कारवाई झाली पाहिजे. त्याचवेळी रस्त्याचे काम तांत्रिक निकषांनुसार आणि आवश्यक सुरक्षा उपायांसह सुरू असल्याचे तपासात स्पष्ट झाल्यास वाहनचालकाची चूक, अतिवेग, वाहनाची तांत्रिक अवस्था किंवा इतर कारणांचाही निष्पक्षपणे तपास होणे आवश्यक आहे. मात्र “अपघात झाला आणि वाहनाचा वेग कारणीभूत होता” एवढ्या एका निष्कर्षावर संपूर्ण प्रकरण थांबवणे योग्य ठरणार नाही. अपघातामागील सर्व घटकांचा वैज्ञानिक, तांत्रिक आणि वस्तुनिष्ठ पद्धतीने अभ्यास होणे गरजेचे आहे. ‘आणखी किती अपघात झाल्यावर प्रशासन जागे होणार?’आज एखादा नागरिक जखमी होतो, उद्या त्याला कायमचे अपंगत्व येते, उपचारासाठी लाखो रुपये खर्च होतात आणि संपूर्ण कुटुंब आर्थिक संकटात सापडते. एखाद्या कुटुंबातील कमावता सदस्य गमावला तर त्या कुटुंबाचे आयुष्यच उद्ध्वस्त होते. त्यामुळे “आणखी किती अपघात झाल्यावर प्रशासन जागे होणार?” हा सवाल आता नागरिकांकडून उपस्थित केला जात आहे. शेंदुर्णी-पाचोरा हा परिसरातील महत्त्वाचा मार्ग असून या मार्गावर मोठ्या प्रमाणात दुचाकी, चारचाकी, मालवाहू आणि प्रवासी वाहतूक होत असते. त्यामुळे रस्त्याचे रुंदीकरण व आधुनिकीकरण निश्चितच आवश्यक आहे; मात्र विकासकामामुळे वाहनचालक आणि पादचाऱ्यांच्या जीविताला धोका निर्माण होणार नाही, याची जबाबदारी संबंधित यंत्रणेचीच आहे. रस्ता विकासाचा मार्ग असला पाहिजे; तो निष्पाप नागरिकांच्या बळीचा मार्ग ठरता कामा नये. त्यामुळे शेंदुर्णी-पाचोरा मार्गावरील कामाची स्वतंत्र, निष्पक्ष, तांत्रिक आणि वस्तुनिष्ठ चौकशी करून वस्तुस्थिती जनतेसमोर आणावी, दोषी आढळणाऱ्यांवर कायदेशीर कारवाई करावी आणि भविष्यातील अपघात टाळण्यासाठी तातडीने ठोस सुरक्षा उपाययोजना कराव्यात, अशी मागणी आता जोर धरत आहे.